Στην αρχαία ελληνική μυθολογία, ο Τάλως ήταν ένας χάλκινος γίγαντας — ο πρώτος ρομπότ που αναφέρεται στην ανθρώπινη ιστορία. Σύμφωνα με τον μύθο, ο Ήφαιστος, ο θεός της φωτιάς και της τεχνολογίας, τον σφυρηλάτησε με τα ίδια του τα χέρια και τον χάρισε στον Δία. Εκείνος με τη σειρά του τον έδωσε στην Ευρώπη — ή κατ’ άλλες εκδοχές στον Μίνωα — ως φύλακα του νησιού της Κρήτης. Ο Τάλως δεν ήταν απλός φρουρός. Ήταν ένα αδάμαστο κατασκεύασμα ακατέβλητης δύναμης, προορισμένο να περιπολεί αδιάκοπα, να προστατεύει και να αποτρέπει κάθε εχθρό που τολμούσε να πλησιάσει τις ακτές.

Το μυστικό της ζωής του Τάλω ήταν μια μοναδική φλέβα — η φλέβα του ιχώρα, του θεϊκού αίματος που κυλούσε μέσα στο χάλκινο σώμα του από τον τράχηλο ως τον αστράγαλο. Η φλέβα αυτή σφραγιζόταν με έναν χάλκινο ήλο στον αστράγαλο. Αυτό ήταν και το μοναδικό του αδύνατο σημείο. Όταν οι Αργοναύτες, στο ταξίδι τους με τον Ιάσονα, πλησίασαν την Κρήτη, ο Τάλως τους απέκρουσε με μεγάλη βία. Η μάγισσα Μήδεια όμως, γνωρίζοντας τον μύθο, τον γοήτεψε με τη δύναμή της. Τον έπεισε πως θα τον έκανε αθάνατο. Στην προσπάθειά του να αφαιρέσει τον ήλο, ο ιχώρας έρρευσε και ο Τάλως έπεσε — ο αδάμαστος φρουρός της Κρήτης νικήθηκε όχι από τη δύναμη, αλλά από την εμπιστοσύνη στο λάθος πρόσωπο.